lijsttrekkersdebat-2017Voorafgaand aan de Tweede Kamerverkiezingen organiseert het Nederlands Dagblad traditiegetrouw een christelijk lijsttrekkersdebat. Ook nu. De partijleiders van CDA, ChristenUnie en SGP kruisen op 9 maart in Ede de degens. Buma, Segers en Van der Staaij laten verschillende geluiden horen: liberaal-conservatief (CDA), christelijk-sociaal (ChristenUnie) en gesloten orthodox (SGP). Als progressief christen voel ik me bij dit soort happenings altijd een beetje dakloos. Hoezo een ‘christelijk lijsttrekkersdebat’, denk ik dan.

Veel Nederlanders die op de één of andere manier gevormd of geïnspireerd zijn door Jezus en de Bijbel, stemmen helemaal niet op een partij die ‘confessioneel’ is. Het begrip ‘confessioneel’ – letterlijk: ‘gebaseerd op een geloofsbelijdenis’ – gebruik ik liever om CDA, ChristenUnie en SGP te kenschetsen. ‘Christelijk’ houdt immers een waardeoordeel in dat voor mij persoonlijk juist links, groen en vrijzinnig van karakter is. Immers: waarom zouden partijen als GroenLinks of de PvdA niet christelijk kunnen zijn? Wie bepaalt dat? Het woord ‘confessioneel’ is daarom objectiever.

De ChristenUnie komt voor mij op een aantal punten aardig in de richting. Deze partij heeft een groen en sociaal programma en heeft daarom ook mijn sympathie. Het voordeel van het CDA vind ik echter dat daar – vergeleken met ChristenUnie en SGP – liberaler wordt gedacht over zaken als homoseksualiteit en euthanasie. En echt enthousiasme over de Europese Unie mis ik bij alle drie de partijen, hoe hard hervormingen binnen de EU ook nodig zijn.

Het CDA is – los van de kleur van de affiches en de website – verre van groen en geeft ruimte aan neoliberaal economisch beleid waarbij vooral gevestigde belangen worden beschermd. Liberaal-conservatief dus. De SGP maakt op mij vooral een gesloten, rechtse en wat angstige indruk. Wat betreft het conflict tussen Israël en de Palestijnen vind ik alle drie de confessionele partijen veel te eenzijdig pro-Israël, zonder oog te hebben voor het lot van het Palestijnse volk. En ten opzichte van vraagstukken rond oorlog en vrede in het algemeen, zijn de drie ‘christelijke’ partijen volgzaam en behoudzuchtig.

GroenLinks is sinds 1994 mijn partij. En omdat veel mensen denken dat christelijke politiek gelijk staat aan confessionele politiek, ben ik met overtuiging actief bij De Linker Wang, de beweging voor religie en politiek verbonden met GroenLinks. Want: er is ook een ander christelijk, oecumenisch religieus geluid mogelijk dat progressief van karakter is. Het ‘christelijke’ wordt dan niet als scheidslijn tussen mensen gebruikt, als een ‘hokje’ waar je samen met ‘ons-soort-mensen’ in past, maar als een bron van verandering en vernieuwing. Op die manier ontstaat dialoog en worden verbindingen gelegd tussen levensbeschouwingen en religies. Dat opent nieuwe perspectieven.

Prima dat Buma, Segers en Van der Staaij in debat gaan. Het christelijk lijsttrekkersdebat bestaat sinds 1994 en is inmiddels een traditie geworden. Als we maar niet veronderstellen dat de drie confessionele partijen heel christelijk Nederland vertegenwoordigen. Mijn eigen geluid maar ook die van veel andere christenen ontbreekt. Niettemin wens ik alle betrokkenen een heel mooie avond toe!

 

Advertenties

OIMAG2317_BURST002piniestuk in dagblad Trouw, 9 oktober 2015.

Niet Jesse Klaver maar het CDA heeft de oudste papieren als het gaat om kritiek op het economisme van de politiek. Dat blijkt uit een interview met Rien Fraanje, directeur van het wetenschappelijk instituut van het CDA in Trouw (7 oktober). Andere partijen nemen de ideeën van het CDA over, zo moeten we geloven. (meer…)

eigen huis spaarpotAls gemeenten meer eigen beleid ontwikkelen, dan moeten ze ook meer ruimte krijgen om zelf belasting te heffen. Dat betoogt James Kennedy (Trouw, 8 maart). Ik vind dat een interessante gedachte omdat gemeenten steeds meer verantwoordelijkheden krijgen in het sociale domein. Maar ook zonder extra belastinginstrumenten voor gemeenten, staat lastenverdeling sterker dan ooit op de lokale agenda. Dat bleek uit een verkiezingsslogan van de VVD: ‘Uw huis is geen spaarpot voor de gemeente’. De partij doelt hiermee op de Onroerende Zaak Belasting (OZB): verreweg het belangrijkste belastinginstrument dat gemeenten hebben. (meer…)

BumaOm mensen met Kerst in de kerk te krijgen, maakte de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) een reclamespotje. Het is 125 keer te zien op de publieke televisiezenders en RTL4. Niks bijzonders zou je zeggen. Totdat bekend werd dat CDA-leider Buma erin figureert. Kerkleden protesteerden onder wie ikzelf. De PKN is immers geen CDA-kerk. Bas van der Bent, een theoloog uit Alkmaar, noemde Buma zelfs ‘vijand van de armen’. Wat een prachtige ironie. Juist met het beeld van de uitgekotste politicus, krijgt het reclamespotje diepte. (meer…)

rechts_420x273Zelfverzekerd en met elan voert het CDA oppositie, schrijft Trouw (13 februari). De redactie van deze krant schroomt niet om de ontwikkelingen binnen de partij positief te duiden. Dat is terecht omdat de christen-democraten erin slagen een redelijk herkenbaar verhaal neer te zetten. Het CDA ontwikkelt zich verder als centrumrechtse oppositiepartij en verovert daarmee op langere termijn terrein terug op de VVD. Maar daarmee wordt het CDA nog niet de bestuurlijke middenpartij van voorheen. En voor het aantrekken van centrumlinkse kiezers lijkt het CDA al helemaal geen moeite meer te doen. De aansluiting met PvdA en GroenLinks lijkt verder weg dan ooit. (meer…)

Het kabinet dat vandaag aantreedt is paars van kleur, vrijzinnig van karakter maar heeft daarmee geen antireligieus karakter. En dat is logisch want het motto is ‘Bruggen slaan’.

Moet ‘Nieuw Paars’ religie uit het publieke domein bannen, zoals journalist Bart Schut eerder beweerde op Joop.nl? Graag vlieg ik deze netelige kwestie wat anders aan. Als christen zou ik spijt moeten hebben van mijn stem op GroenLinks. Ook gelovigen die op 12 september op VVD, D66 of PvdA hebben gestemd, zouden achter hun oren moeten krabben. Dat suggereert althans hoofdredacteur Lútsen Kooistra van christelijk weekblad Het Goede Leven. Hij staat stil bij de koopzondag, de weigerambtenaar en het levensbeschouwelijk bijzonder onderwijs. Maar, zo vraag ik me af: is het tweekoppige Paarse monster nu echt de Antichrist? (meer…)

Gelovigen zijn dom, rechts en conservatief. Mensen die juist niet (meer) in gevaarlijke fantasieën geloven, zijn slim, links en liberaal. Het is een beeld dat steeds dominanter wordt in Nederland. De jonge kandidaat PvdA-leider Martijn van Dam is er een exponent van. Maar religie heeft ook een positieve kant. Als linkse partijen dat laatste vergeten, maakt dat hen steeds marginaler. Of positiever gesteld: links wint aan kracht door een evenwichtige visie op religie te ontwikkelen met ruimte voor zowel  fundamentele kritiek als (strategische) samenwerking. (meer…)