groenlinks_socialmedia_logoOnderstaande tekst is op 18 maart 2017 verschenen als opiniestuk in dagblad Trouw.

Premier Rutte is blij dat hij het populisme een halt kon toeroepen. Tegelijk wil hij zich ‘om de PVV-kiezers en hun zorgen bekommeren’. De vraag is wat de eigenlijke zorgen zijn van de proteststemmers. En beseft Rutte dat deze stemmers ook bij andere partijen terecht zijn  gekomen?

Wie populisme met een rechts economisch beleid bestrijdt, krijgt de boemerang vroeg of laat terug. De acht zetels verlies voor de VVD en de implosie van coalitiepartner PvdA bewijzen dat. Het kan anders. Ambitieus beleid met slimme investeringen maken Nederland sterk en toekomstbestendig. Daarom is het niet onverstandig als GroenLinks meedoet in een kabinet met VVD, CDA en D66. De partij is de grootste winnaar van de verkiezingen en heeft veel draagvlak onder jongeren.

Voor GroenLinks is zo’n constructie beslist geen droomkabinet en de partij zal concessies moeten doen, maar niet tot elke prijs. Voor Nederland betekent het stabiliteit. Het nieuwe regeringsbeleid wordt dan ‘centrum-groen’ in plaats van centrum-rechts.

De echte onrust in de samenleving heeft betrekking op bestaanszekerheid van mensen en het gevoel dat de welvaart niet eerlijk verdeeld wordt. De grote vraag is: wat heeft dit voor gevolgen voor het bekommeren van onze premier met al die proteststemmers?

Hoe houd ik mijn baan? Ga ik naar de dokter als dat honderden euro’s aan eigen risico kost? De maatschappelijke onvrede is sociaal-economisch van aard. Als een nieuwe regering die wil bestrijden, zoals Rutte aangeeft, dan kan het niet zonder een sociale agenda. GroenLinks kan daar elementen voor aandragen. Door belastingontwijking van multinationals aan te pakken komt veel geld beschikbaar. VVD en D66 worden gedwongen creatief mee te denken vanuit de sociaal liberale traditie terwijl het CDA zich sterker kan laten inspireren vanuit het christelijk-sociaal gedachtegoed.

‘Centrum-groen’ mist de scherpe kanten van een centrum-rechts saneringsbeleid. En uiteraard geeft ‘centrum-groen’ vorm aan een ambitieus klimaatbeleid. Dat vraagt om radicale groene keuzes waarvoor D66 al langer enthousiast is, maar ook binnen delen van CDA en VVD animo bestaat.

Maatschappelijke onvrede wegnemen, investeren in de publieke sector, de inkomensongelijkheid aanpakken en radicale duurzame keuzes. Met minder moet GroenLinks er niet aan willen beginnen. Als ik premier Rutte was, dan wist ik het wel: Centrumgroen. Gewoon. Doen.

 

Advertenties

Jesse Klaver. Foto: Merlijn Doomernik.

Partijleider Jesse Klaver van GroenLinks spreekt op 26 augustus in Doorn tijdens het Christelijk Sociaal Congres 2015. De stichting achter het congres is een bundeling van tientallen christelijke organisaties en heeft sterke banden met het CDA. Hoe opmerkelijk is het podium dat aan Klaver geboden wordt? (meer…)

rechts_420x273Zelfverzekerd en met elan voert het CDA oppositie, schrijft Trouw (13 februari). De redactie van deze krant schroomt niet om de ontwikkelingen binnen de partij positief te duiden. Dat is terecht omdat de christen-democraten erin slagen een redelijk herkenbaar verhaal neer te zetten. Het CDA ontwikkelt zich verder als centrumrechtse oppositiepartij en verovert daarmee op langere termijn terrein terug op de VVD. Maar daarmee wordt het CDA nog niet de bestuurlijke middenpartij van voorheen. En voor het aantrekken van centrumlinkse kiezers lijkt het CDA al helemaal geen moeite meer te doen. De aansluiting met PvdA en GroenLinks lijkt verder weg dan ooit. (meer…)

Hieronder het ‘Redactioneel’ dat ik schreef als eindredacteur van tijdschrift De Linker Wang voor het oktobernummer dat dezer dagen verschijnt. Voor een proefabonnement of gratis proefnummer, kijk je op www.linkerwang.nl

De formatie van een Kabinet Rutte II bestaande uit VVD en PvdA is bij het perse gaan van dit blad in volle gang. Diverse maatregelen en beslissingen zijn bekend. Maar het is niet helder of de nieuwe regering kiest voor meer of minder marktwerking in de zorg. Misschien blijft het gissen omdat deze kwestie bij uitstek voor verdeeldheid zorgt tussen sociaal-democraten en rechtsliberalen.

De Haagse onderhandelaars zouden dit tijdschrift erbij kunnen pakken. Ze worden allicht  wijzer van het artikel van Jeannet van de Kamp over marktwerking in de zorg (pagina 16-18). Aan de hand van de ideeën van de Amerikaanse politiek filosoof Michael Walzer toont ze aan dat ‘gezondheidszorg’ en ‘vrije markt’ twee totaal verschillende maatschappelijke sferen zijn met verschillende waardensystemen. Het lijkt daarom beter om de zorg niet aan de krachten van de vrije markt over te laten. Sterker nog: marktwerking lijkt zelfs de core-business van zorgverleners en -instellingen aan te tasten: menslievende zorg. (meer…)

“Werkend Nederland verdient belastingverlaging. Stem daarom VVD.” Ik herken de stem van onze minister-president op de radio. Wat een grap. Met strooigoed en primitieve beloften hoopt Mark Rutte in het Torentje te blijven. Hij doet geen appèl op mijn burgerschap, maar op mijn portemonnee. Eerder deze week noemde de VVD-leider de sociaal-democraten ‘een gevaar voor Nederland’. Het moet niet gekker worden. (meer…)

Het PVV-Kamerlid Eric Lucassen terroriseerde zijn buurt. Hij dreigde zoutzuur over een echtpaar heen te gooien, intimideerde een bejaarde man zodat deze huilend aangifte deed bij de politie. Verder jaagde hij allochtone kinderen de stuipen op het lijf en riep tegen buren ‘ik ga in je brievenbus pissen’.

Waarom deze oude koe uit de sloot halen? Is dat niet een beetje flauw? Nu de PVV een meldpunt heeft geopend waarin mensen kunnen zeiken en azijnpissen over doorgaans hardwerkende Europese medeburgers, vind ik het toch relevent om ons nationale geheugen weer wat op te frissen. Als het zeepblokje in ons nationale urinoir, zeg maar. (meer…)

Het CDA overweegt volgens de media ‘een ruk naar links’. De mogelijke koerswijziging blijkt uit gelekte plannen afkomstig uit het zogeheten Strategisch Beraad onder leiding van oud-minister Aart Jan de Geus. Veel christen-democraten zullen de koerswijziging eerder bestempelen als een terugkeer naar het politieke midden. Vooral macht en invloed maken een centrumpositie immers interessant. Maar een strategisch beraad is nog geen principieel beraad. En dat laatste is nodig is om een nieuw fundament onder de partij te leggen. (meer…)