dikke-plankenNiet alleen in sommige religieuze kringen denken mensen dogmatisch, gebaseerd op  vooroordelen en een overzichtelijk wereldbeeld. Onder niet-gelovigen is het soms niet anders. Dat leren de veel gelezen stukjes van journalist Bart Schut op opiniewebsite Joop.nl. Ik kon het niet laten om op 7 augustus een reactie te schrijven op Joop.nl. Het is niet mijn gewoonte zo scherp te reageren en op de man te spelen. Maar soms vind ik het nodig, als de planken te dik worden gezaagd en de atheïstische oogkleppen extreme vormen aannemen. Voor de volledigheid de tekst nu ook hier op mijn weblog.  

Wat is hij toch populair. In deze komkommertijd worden zijn stukjes op Joop.nl door duizenden mensen bekeken en gelezen. Het geheim van Bart Schut: hij zet “de gelovigen” voor schut.

Het ligt eigenlijk erg voor de hand. Want schieten op gelovigen is natuurlijk smullen geblazen voor de atheïstische parochie. Ja, altijd prijs.  Waar op het schoolplein vroeger – en helaas ook vandaag nog – homo’s het mikpunt zijn (“vieze flikker”) weet Bart als geen ander dat hij nu kan scoren ten koste van mensen die zich tot een religie bekennen. Moslims voorop.

Bart noemt zich journalist. Creatief en prikkelend schrijven kan hij zeker. Maar zou hij zijn stukjes op Joop.nl serieus rekenen tot zijn beste journalistieke producties? De nuance ontbreekt. Neem zijn recente bijdrage “Laat. Ons. Met . Rust”.  Daarin schrijft hij onder meer:  “De core-business van religie is het uitsluiten van de ander: de heiden, de ketter, de afvallige, de ongelovige. Dit geldt met name voor de zogenaamde monotheïstische religies.” En daar doet Bart daar vervolgens een paar flinke scheppen bovenop.

Kritiek op religie, kerk en godsdienst is terecht en noodzakelijk. Dat past in een open en democratische samenleving. Geen enkele bisschop of geestelijke in ons land is bij machte Bart Schut te stoppen. Goddank. We leven in een vrij land. Maar is vrijheid het enige dat telt? Het is niet zo dat je alleen maar leugens opschrijft, Bart. Maar wel dat je steeds een halve waarheid vertelt.

Ooit nam ik een interview af met voormalig GroenLinks-politicus Bas de Gaay Fortman. Hij benadrukte dat het niet alleen gaat om een “open samenleving” maar ook om een  “ontspannen samenleving” waarin mensen met verschillende levensovertuigingen elkaar niet stigmatiseren of op basis van louter vooroordelen de maat nemen. Dialoog, ontmoeting en respect – ja, Bart ik ontkom niet aan dit platgetreden woord – zijn hiervoor noodzakelijk.

Overigens is De Gaay Fortman een betrokken kerkganger, zoals er vandaag de dag ook kerk- en moskeegangers  te vinden zijn in partijen als PvdA, GroenLinks, VVD en D66. Voilà Bart, het eerste vooroordeel is ontzenuwd. En Bart, heb je gemist dat afgelopen zaterdag in de Keizersgrachtkerk in Amsterdam tijdens de Gay Pride een kerkdienst plaatsvond voor en door homo’s, lesbo’s en bi-seksuelen? Ruimte en acceptatie waren de sleutelwoorden. En Bart, weet je dat de internationale vredesbeweging ondenkbaar is zonder de actieve rol van de kerken? Hetzelfde geldt voor de anti-armoedebeweging. Of zit hier soms een gat in de historische kennis die jij als journalist nodig hebt?

Bart, besef je dat er feministische moslima’s bestaan die met veel lef ruimte opeisen in eigen kring en bijdragen aan verandering? Bart, zij hebben meer lef in hun donder dan jij met je stigmatiserende stukjes. Waar zij zich “stretchen” en uit hun comfortzone komen, vergroot jij met jouw gemakzuchtige teksten vooral je eigen comfortzone: “Hoera, opnieuw meer dan 5000x bekeken.”

Je verandert de wereld niet door mensen op basis van hun levensovertuiging te stigmatiseren en voor schut te zetten. Integendeel: mensen kruipen hierdoor eerder in hun schulp. Wel zou je een bijdrage aan een betere wereld leveren door te zoeken naar het trefpunt waar alle uiteenlopende progressieve krachten binnen het bonte scala aan levensovertuigingen elkaar kunnen vinden en versterken. Respect voor behoudzucht en onderdrukking hoef je niet te hebben, Bart. Ook ik heb daar geen respect voor. Maar dat is wat anders dan het in leven houden en versterken van voor de hand liggende vijandbeelden op basis van een simpel en goed in de markt liggend wereldbeeld.

Maar goed die betere wereld zal jou waarschijnlijk worst wezen. Jij wilt gewoon scoren. En ik geef toe: dat scoren gaat jou verdomd goed af.