PVV-Kamerlid Richard de Mos is de klos. Zelfs als hij steun zou krijgen van alle PVV-kiezers, dan nog heeft hij het nakijken. Omdat de grote partijleider ‘Njet’ zegt, staat hij niet op de kieslijst. De Mos is een handtekeningenactie gestart om Wilders ervan te overtuigen hem op plek 50 van de lijst te zetten. Met voorkeursstemmen hoopte de PVV’er dan alsnog in de Tweede Kamer te komen.

De vrijheid van de PVV heeft uiterst merkwaardige trekken. De PVV heeft één partijlid die alles voor het zeggen heeft: Geert Wilders uit Venlo. Zelfs het Centraal Comité van de Communistische Partij van de Volksrepubliek China is democratischer van karakter. Het probleem met de PVV is uiteindelijk niet het extreemrechtse gedachtegoed – hoe abject dat ook moge zijn – maar het dictatoriale karakter van de partij. Hoe kan vrijheid het maatschappelijke en politieke doel zijn van een autoritair en autistisch bestuurde partij?

Nederland heeft geen kiesdrempel zoals in Duitsland. Dat is een goede zaak. Wie genoeg stemmen behaalt voor één zetel in het parlement, heeft recht op die zetel. Ook bestaan er geen inhoudelijke normen waarop partijen geweerd kunnen worden: politieke standpunten mogen geen belemmering zijn om mee te doen aan de verkiezingen. Zelfs als een lijsttrekker roept dat miljoenen moslims uit Europa gedeporteerd moeten worden, kan zijn of haar partij deelnemen.

Vreemd is echter dat we in Nederland geen eisen stellen aan het democratische gehalte van politieke partijen die willen toetreden tot de Tweede Kamer. Het doel heiligt blijkbaar de middelen. Maar als de middelen – de regels waarop politieke partijen intern georganiseerd zijn – ondemocratisch van karakter zijn, dan laten we toe dat het democratische karakter van de Nederlandse politiek in zijn wezen aangetast wordt.

We maken ons terecht druk over het feit dat bijvoorbeeld de SGP onderscheid maakt tussen de rechten van mannelijke en vrouwelijke partijleden. Hoe is het dan mogelijk dat we de totale afwezigheid van enige vorm van interne partijdemocratie bij de PVV domweg blijven tolereren?

Vrijheid en democratie vragen om politieke partijen die zelf ook werken en georganiseerd zijn volgens de principes vrijheid en democratie. Misschien wordt het tijd om dit punt in onze Grondwet en Kieswet aan te passen. Partijen die in het parlement vertegenwoordigd zijn, dienen zelf ook democratisch georganiseerd te zijn.

Alleen op deze manier kan de echte geest van vrijheid en democratie weer vaardig worden over de politiek in Nederland en worden de mogelijkheden van autoritaire populisten op een juiste, rechtmatige wijze ingeperkt.