Met de opwarming van de aarde loopt het niet zo’n vaart.  Dat gevoel maakt zich meester van de massa. Want van klimaatonderzoek blijkt weinig te kloppen. Een paar grote blunders van één organisatie zijn blijkbaar voldoende om onze kop weer diep in het zand te steken. Een milieuprobleem? Nee hoor. En we kunnen overgaan tot de orde van de dag: vlees eten uit de bio-industrie, vliegreizen maken en koopjes jagen zonder na te gaan hoe producten gemaakt zijn. Ik word er soms wat moedeloos van.

Natuurlijk heeft het IPCC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties, fouten gemaakt. Die praat ik beslist niet goed. De missers zijn zelfs oliedom en vragen om onderzoek. Want welke partijen hebben er belang bij? Spelen financiële belangen misschien een rol? Kritisch moet je zijn, altijd en overal. Maar de gemaakte fouten doen niets af aan de brede overeenstemming onder klimaatwetenschappers wereldwijd dat onze huidige levensstijl de oorzaak is van de opwarming van de aarde.  Vooral de uitstoot van CO2 speelt daarin naar alle waarschijnlijkheid een grote rol.

Maar we willen het gewoon niet weten. En sommige bladen spelen daar graag op in. Elsevier laat zich deze week van een nogal voorspelbare kant zien. Het opinieblad kopt voorop: ‘De leugens over het klimaat’. Met daaronder:  ‘Hoe wetenschap met geknoei van feiten en cijfers alle krediet heeft verspeeld’. De tientallen miljarden euro’s om klimaatverandering tegen te gaan, hoeven de regeringen niet uit te geven. Eerst maar eens nieuw onderzoek doen, stelt de redacteur. Nederland kan rustig verder slapen.

Wat nu gebeurt, doet me denken aan het verhaal over de Ark van Noach uit de Bijbel. Noach luistert naar een stem die hem vertelt dat hij in actie moet komen. Hij bouwt een groot schip, de ark, waarop hij van alle diersoorten een mannetje en een vrouwtje meeneemt. Want er komt een grote vloed die alles verwoest. En dankzij de ark kunnen alle diersoorten overleven, samen met Noachs familie. Noach timmert alvast aan het grote houten schip, maar de massa verklaart hem voor gek.  

Maar tegelijk moet je nuchter blijven. Grote kans dat Elsevier over vijf jaar vol staat met glimmende advertenties van de Toyota Prius en andere grote maar duurzame auto’s. De redactie bedenkt zich dan wel drie keer voordat ze qua feitenkennis de plank mis slaat.